«Πού να φάμε απόψε;» Την ερώτηση αυτή την ακούτε δέκα φορές τη βδομάδα και κάθε φορά απαντάτε από την αρχή, στην πόρτα, με τα κλειδιά στο χέρι.
Και όμως, από όλα όσα δίνετε σε έναν επισκέπτη, οι προτάσεις σας για την περιοχή είναι αυτές που θυμάται. Το δωμάτιο το ξεχνάει· το ταβερνάκι που δεν θα έβρισκε ποτέ μόνος του, όχι.
Εδώ θα δείτε τι αξίζει να προτείνετε, πόσα, και πώς να το γράψετε ώστε να ακούγεται σαν ντόπιος που σας μιλάει και όχι σαν τουριστικός κατάλογος.
Τι ζητάει πραγματικά ο επισκέπτης όταν σας ρωτάει
Δεν σας ρωτάει επειδή δεν έχει κινητό. Έχει, και έχει και χάρτες και εφαρμογές με χιλιάδες αξιολογήσεις.
Σας ρωτάει επειδή τίποτα από αυτά δεν του λύνει το πραγματικό του πρόβλημα: ποιο από τα δεκαπέντε μαγαζιά στην παραλία είναι αυτό που θα διάλεγε κάποιος που ζει εδώ. Οι λίστες στο διαδίκτυο του δίνουν επιλογές. Εσείς του δίνετε απόφαση.
Αυτή είναι όλη η διαφορά. Δεν ανταγωνίζεστε το διαδίκτυο στον όγκο, το ξεπερνάτε στην εμπιστοσύνη.
Τα τρία που μετράνε
Μην ψάχνετε να καλύψετε τα πάντα. Οι διακοπές ενός ανθρώπου κρίνονται σε τρία πράγματα:
Χωριστά από αυτά, βάλτε στον οδηγό σας και τα πρακτικά: φαρμακείο, σούπερ μάρκετ, βενζινάδικο, μηχάνημα ανάληψης. Τα ζητούν όλοι, αλλά δεν είναι προτάσεις. Είναι πληροφορίες, και δεν χρειάζονται δικά σας λόγια.
Πόσα να βάλετε
Λίγα. Τρία με πέντε μέρη, όχι πενήντα.
Μια λίστα με πενήντα προτάσεις δεν είναι γενναιοδωρία, είναι μεταφορά του βάρους στον επισκέπτη. Απέναντι σε πενήντα επιλογές θα κάνει αυτό που κάνουμε όλοι: θα τις κλείσει και θα καταλήξει στο πρώτο μαγαζί με τραπεζάκια που θα δει. Απέναντι σε τέσσερις, με έναν λόγο η καθεμιά, θα διαλέξει μία. Και θα την πιστέψει, ακριβώς επειδή είναι λίγες.
Υπάρχει και δεύτερος λόγος, πιο πρακτικός: τα λίγα μέρη τα κρατάτε ενημερωμένα. Τα πενήντα, ποτέ.
Πώς το γράφετε σαν ντόπιος
Ο πιο εύκολος τρόπος να καταλάβετε τη διαφορά είναι με ένα παράδειγμα.
Σαν κατάλογος: «Ταβέρνα Ο Μανώλης. Παραδοσιακή ελληνική κουζίνα με φρέσκα υλικά και φιλόξενο περιβάλλον.»
Σαν ντόπιος: «Στου Μανώλη τρώμε εμείς Κυριακή. Ζητήστε του τι έχει φρέσκο και αφήστε τον να διαλέξει. Θέλει τηλέφωνο από νωρίς τον Αύγουστο, γεμίζει.»
Το δεύτερο δεν είναι καλύτερα γραμμένο. Έχει απλώς μέσα τρία πράγματα που το πρώτο δεν έχει: ποιος πάει, τι να παραγγείλει, τι να προσέξει. Τέσσερις κανόνες που φτάνουν:
Δύο με τρεις γραμμές ανά μέρος αρκούν. Το κείμενο που δεν διαβάζεται δεν βοηθάει κανέναν.
Τι να αποφύγετε
Την αντιγραμμένη λίστα. Μια λίστα κατεβασμένη από κάποιο τουριστικό σάιτ φαίνεται αμέσως και ακυρώνει και τις υπόλοιπες προτάσεις σας. Ο επισκέπτης καταλαβαίνει πότε του μιλάει άνθρωπος.
Τα μαγαζιά που δεν έχετε δοκιμάσει. Αν προτείνετε κάτι από ευγένεια προς έναν γνωστό και ο επισκέπτης περάσει άσχημα, το πληρώνετε εσείς στην κριτική, όχι ο γνωστός σας.
Τις εκπτώσεις που δεν ισχύουν. Το «πείτε ότι σας στέλνω εγώ» έχει αξία μόνο αν το μαγαζί το ξέρει και το τηρεί. Συμφωνήστε το πρώτα.
Τα ξεπερασμένα. Η κλειστή ταβέρνα και το αλλαγμένο τηλέφωνο κάνουν περισσότερη ζημιά από την απουσία πρότασης, γιατί ο επισκέπτης οδήγησε για να τη βρει.
Γιατί οι σωστές προτάσεις καταλήγουν στις κριτικές
Διαβάστε ξανά τις καλύτερες κριτικές που έχετε πάρει. Σπάνια μιλάνε για τα σεντόνια. Λένε συνήθως το ίδιο πράγμα με διαφορετικά λόγια: «ο οικοδεσπότης μας έστειλε στο καλύτερο ταβερνάκι της περιοχής, δεν θα το βρίσκαμε ποτέ μόνοι μας».
Αυτή είναι η πρόταση που θέλετε να γράψει ο επόμενος επισκέπτης σας, και γράφεται μόνο όταν του δώσατε κάτι που δεν είχε ήδη ο χάρτης του. Υπάρχει και μια πιο κρύα ανάγνωση, εξίσου αληθινή: ο επισκέπτης που έφαγε καλά γυρίζει ευχαριστημένος, ο ευχαριστημένος επισκέπτης γράφει καλή κριτική και η καλή κριτική φέρνει την επόμενη κράτηση. Αν θέλετε να κλείσετε αυτόν τον κύκλο, δείτε πώς παίρνετε περισσότερες κριτικές σε Google και Booking.com χωρίς να νιώθετε άβολα που τη ζητάτε.
Κρατήστε τες ζωντανές
Οι προτάσεις γερνάνε: ταβέρνες κλείνουν, αλλάζουν χέρια, το μονοπάτι κλείνει για έργα.
Το τυπωμένο φυλλάδιο μέσα στο συρτάρι δεν διορθώνεται, οπότε στέλνει τον επισκέπτη σε κλειστή πόρτα μέχρι να το ξανατυπώσετε. Όταν όμως οι προτάσεις σας ζουν σε έναν ψηφιακό οδηγό, η διόρθωση παίρνει δύο λεπτά και το QR στον τοίχο δείχνει ήδη το σωστό. Καλή συνήθεια: μια ματιά στην αρχή κάθε σεζόν και μία στα μέσα.
Και μια λεπτομέρεια που μετράει περισσότερο απ' όσο φαίνεται: τα λίγα σας λόγια για την ταβέρνα του Μανώλη αξίζουν μόνο αν τα καταλαβαίνει ο Γερμανός και ο Ιταλός επισκέπτης σας. Στο RoomLink τα γράφετε μία φορά στα ελληνικά και ο καθένας τα διαβάζει στη γλώσσα του, σε 16 γλώσσες.
Αν φτιάχνετε τώρα τον οδηγό σας, δείτε και τι να περιέχει ο οδηγός του καταλύματος ενότητα προς ενότητα, ώστε οι προτάσεις σας να πέσουν στο σωστό σημείο.
Οι προτάσεις σας είναι το πιο προσωπικό κομμάτι της φιλοξενίας σας και το μόνο που δεν μπορεί να αντιγράψει κανείς. Δείτε πώς μοιάζει ένας ψηφιακός οδηγός καταλύματος και βάλτε τες εκεί που θα τις βρει ο επισκέπτης μόνος του, την ώρα που τις χρειάζεται.
Συχνές ερωτήσεις
Πόσες προτάσεις να βάλω στον οδηγό μου;
Τρεις με πέντε είναι ο καλός αριθμός: μία ή δύο παραλίες, δύο μέρη για φαγητό, ένα αξιοθέατο. Λίγες προτάσεις με έναν καθαρό λόγο η καθεμιά βοηθούν περισσότερο από μια μεγάλη λίστα που ο επισκέπτης θα προσπεράσει.
Πρέπει να έχω συμφωνία με τα μαγαζιά που προτείνω;
Όχι. Προτείνετε ελεύθερα ό,τι εμπιστεύεστε, χωρίς να ζητήσετε τίποτα από κανέναν. Αν συμφωνήσετε κάποια προνομιακή μεταχείριση για τους επισκέπτες σας, βεβαιωθείτε ότι το μαγαζί την τηρεί, αλλιώς η υπόσχεση γυρίζει πάνω σας.
Τι γράφω αν το κατάλυμά μου είναι σε πόλη και όχι σε νησί;
Ακριβώς τα ίδια, με άλλα ονόματα: το πάρκο ή η πλατεία αντί για την παραλία, το στέκι για φαγητό που δεν είναι στους τουριστικούς δρόμους, το μουσείο ή η γειτονιά που αξίζει μια βόλτα. Η αξία δεν είναι η θάλασσα, είναι ότι ξέρετε τον τόπο.
Σε ποια γλώσσα γράφω τις προτάσεις μου;
Στα ελληνικά, όπως τις σκέφτεστε. Σε έναν ψηφιακό οδηγό όπως το RoomLink η μετάφραση γίνεται αυτόματα σε 16 γλώσσες, οπότε ο κάθε επισκέπτης διαβάζει τα δικά σας λόγια στη δική του γλώσσα, χωρίς να χρειαστεί να τα ξαναγράψετε.